Sinopsis
A comezos do século XX, na Galicia rural, dous mozos amigos, Bartomeo, o maior, e Duarte, o pequeno, viven no pazo de María, a tía de Duarte, e gozan da natureza próxima a este. Bartomeo, o máis pobre dos dous, está adoptado por María, e é obrigado a realizar as tarefas domésticas e favores íntimos a este muller se quere permanecer vivindo no pazo máis tempo. Duarte, a medida que pasa o tempo, vai vendo que Bartomeo está dotado dunha aura máxica, sendo capaz, mesmo, de curar feridas -aínda que con graves consecuencias- e de comunicarse coa natureza, á cal parece estar moi conectado. Ambos os mozos gozarán da súa amizade, na cal Bartomeo actúa ás veces de pai de Duarte, e outras de irmán maior, ata que chega o momento no que Bartomeo afronta as consecuencias da súa bondade e da maxia que alberga no seu interior.
